OLYMPUS 2 – NOAD 4

Het is vrijdagavond 27 november rond een uurtje of 21:00 en ik zit op mijn fiets opweg naar de basisschool van mijn dochters Juul en Suze. De school bestaat 20 jaar en dat wordt gevierd met een ouderfeest. Bij binnenkomst kijk ik even in rond. Het feest is al in volle gang. Op het podium staat een DJ te draaien. Hij ziet er netjes uit. Mooie geknipte baard en hipsterpetje. Even gaat de gedachte door me heen dat ze hiervoor niet op de centen hebben gekeken. Maar als ik wat verder de aula inloop in de richting van de dansvloer proest ik mijn ontdekking even weg. Is dat Rudo achter de draaitafel?? Als ik op dat moment Martijn ook nog het podium op zie wandelen is het plaatje compleet. Meester Martijn heeft zijn draaitafel nog maar eens van zolder gehaald om deze avond te voorzien van de nodige beats. En Rudo is zijn wingman. Terwijl ik beide heren met een grote glimlach een highfive geef merk ik op dat de dansvloer langzaam vol begint te lopen  met ouders die geen weerstand kunnen bieden aan het DJ duo. Ook hier is het een NOAD-feestje.

Bier! Ik loop naar de bar en wacht tot ik aan de beurt ben. Ik word aangesproken door de vader van Annabel: “Of we er klaar voor zijn”. Ik merk dat ik even moet schakelen. “Zeker!” is mijn natuurlijke reactie. Maar eigenlijk besef ik dan pas dat de vader van Annabel ook de aanvoerder is van Olympus. De (op dat moment) nummer 2 in de competitie en onze eerstvolgende tegenstander. Er volgt een gesprek waarin ik merk dat ze er zin in hebben. Kennelijk hebben ze zich na de eerste thuiswedstrijd weten te versterken met een aantal afvallers van het 1e elftal. Ik antwoord een beetje  koeltjes. Vertel hem dat we op elke linie meerdere spelbepalende spelers hebben en herinner hem eraan dat we nog geen enkel puntverlies hebben geleden. Inmiddels sta ik met twee biertjes in mijn handen dus groet ik hem en roep nog iets in de trant van dat de beste mogen winnen. Terwijl ik wegloop zegt mijn onderbuikgevoel dat dit wel eens een mooie pot kan worden. Na enige tijd en een paar biertjes besluit ik mijn fiets maar weer eens te pakken om in de richting van Heavens Kitchen te gaan. Hier wordt namelijk een maandelijks terugkerend ritueel gevierd. En zoals elke laatste vrijdag van de maand zijn ook nu Jan, Jos, Johan en Pieter aanwezig (hint!). Bij het verlaten van de school kruist mijn blik nog een keer met die van de aanvoerder van Olympus. Zijn ogen fonkelen. It’s on!

In de dagen erna ontploft de atleten-app want Jaouad heeft de primeur met de nieuwe naam en het tenue van een eventuele fusieclub tussen LONGA en NOAD. Er wordt veel gespeculeerd over de kleur van de broek waarbij zelfs de spelersvrouwen zich mengen in de discussie. Persoonlijk merk ik op dat ik alleen maar trots kan zijn als ik onderdeel uit mag maken van een NOAD verleden. Voor mij mag die fusie er komen.

Matchday! Ik zit op mijn fiets richting NOAD. Het zonnetje schijnt, de temperatuur is heerlijk. Windje in de rug. Alles lijkt vandaag vanzelf te gaan. Ik vraag me af of dit een voorbode is voor de wedstrijd. Het is iets voor 10:45 uur als ik de kantine binnen kom lopen. Jaouad, Peter, Ricardo, Tony, Gijs en Johan zitten al aan de bar. Het gebruikelijke voltrekt zich. Handje klap, een boks en hier en daar een knuffel. Hierna komen de mannen druppelsgewijs binnenwandelen. Als ik besluit om op eigen gelegenheid naar Olympus te fietsen zie ik dat het 2e elftal van NOAD op het trainingsveld bezig is met de warming-up. Tot mijn grote verbazing zie ik daar een van onze sterspelers Nicky tussenlopen. “Hoezo!?” denk ik. En hoezo is onze vertrouwde sponsor en klasse grensrechter Thomas er (weer) niet? Het moet wel heel gek gaan wil jij de Sjaak afhaak trofee dit jaar niet winnen kerel… Daarentegen is niets onmogelijk!

Onderweg dwalen mijn gedachtes af naar Olympus. Was dat niet die Griekse berg? Voor diegene die het interesseert hier een stukje geschiedenis. Olympus is inderdaad de grootste Griekse berg. De top is 2919 meter. De berg bevindt zich ten Zuidwesten van Thessaloniki, niet ver van de kust, en speelt een belangrijke rol in de Griekse Mythologie. De Griekse dichter Homerus noemde Olympus het “huis van de goden”. Die zouden daar in luxe wonen, in paleizen met bronzen vloer, gemaakt door Hephaistos (geen idee wie dat is). De Olympus wordt speciaal genoemd als verheven woonplaats van de oppergod Zeus, vanwaar hij soms zijn bliksemschichten naar beneden afvuurde. Voor meer informatie check de link. https://nl.wikipedia.org/wiki/Olympus_(berg)

Huis van de goden? Bliksemschichten? Mmmm… Best intimiderend allemaal! Maar als ik met mijn fiets het terrein van Olympus op kom rijden en een groot bord boven de ingang zie hangen: “Olympus, residentie van cc de berggeiten” bedenk ik me dat dit vast een ander Olympus moet zijn.

Met Peter in de goal, Jaouad, Roy, Gijs en Sjoerd verdedigend, Johan, Timo, Tarik en Jos op het middenveld en Thomas en Ricardo in de spits beginnen we aan de wedstrijd. Pieter, Martijn en Tony zitten op de bank en daarom vraag ik Martijn om wat aantekeningen te maken in het door mij meegebrachte boekje. Handig voor als je een verslag moet maken leek me. Zeker als je net als ik vaak niet helemaal meer terug kan halen wie wat wanneer heeft gedaan. Als het rust signaal heeft geklonken en we met 0-1 voorstaan krijg ik in de kleedkamer het boekje in mijn handen gedrukt. Er is zeker het een en ander gebeurd dus ben benieuwd wat er is opgeschreven. Letterlijk zijn er 4 zinnen terug te vinden. 1) Sjoerd staat aan de buitenkant te dekken. 2) Sjoerd is niet met de wedstrijd bezig. 3) Sjoerd speelt slecht. 4) Sjoerd z’n haar zit goed. Martijn en Lino, bedankt voor de medewerking! Het voelde voor mij een beetje als dat er door de tegenstander gescoord wordt uit een corner. Je maakt afspraken en als er gescoord wordt staat de verdediger die zijn man laat lopen een beetje appelig om zich heen te kijken.

Dan toch maar even de eerste helft uit het blote hoofd. Laten we zeggen dat Olympus erg fris en gretig uit de startblokken kwam. Wat wel vaker gebeurd dit seizoen is dat we te veel de kat uit de boom kijken in het begin. Er werd hierdoor niet kort genoeg gedekt, duels werden verloren waardoor de tegenstander er een paar keer goed uit kon komen.  Al met al leidde dit ertoe dat Jaouad een naar mijn mening te zwaar bestrafte overtreding heeft moeten maken. Gele kaart en 10 minuten tijdsstraf. Hierdoor kreeg het middenveld het er niet makkelijker op waardoor we een beetje achter de feiten aanliepen in deze periode. Op volle sterkte kregen we de wedstrijd steeds meer onder controle.

In ongeveer de 30e minuut werd er goed uitverdedigd waarna Thomas zich vrij kon lopen. Met een prachtige pass bracht hij Tarik voor de goal in stelling die met een bekeken balletje over de lange keeper de belangrijke  0-1 aantekende. Een bewuste actie aldus onze aanvoerder zelf.

Olympus gaf zich toch zeker nog niet gewonnen en drong vlak voor rust nadrukkelijk aan. Na een scrum in onze eigen 16 was het Gijs die met gevaar voor eigen leven een harde bal op korte afstand via de paal over de achterlijn wist te drukken. Rust!

Een niet gebruikelijk tafereel volgt. De scheidrechter heeft kennelijk 5 minuten te weinig laten spelen in de eerste helft en deelt ons in de kleedkamer mede dat hij deze alsnog in wil halen. Beetje gek maar goed. Pieter, Tony en Martijn maken hun rentree. In de vijf minuten die volgen weet Ricardo te scoren uit een splijtende pass van Tony 0-2. Ricardo is in bloedvorm. Zo’n beetje alle kansen weet hij dit seizoen te verzilveren. Ik hoor de coach van Olympus afgeven op zijn spelers. Voor ons een signaal dat Olympus verkrampt.

De daadwerkelijke wissel van helft vindt plaats. NOAD controleert de wedstrijd. Aan de rechter flank weet Martijn zichzelf met een flitsende actie vrij te spelen waarna hij door een verdediger van Olympus tegen de grond wordt gewerkt. Een identieke actie waar Jaouad 10 minuten voor langs de kant moest gaan zitten blijft ongestraft. De scheidrechter wordt hier professioneel aan herinnerd. Iedereen heeft zijn reptielenbrein onder controle. Timo (onverzettelijk) en Tony (geraffineerd) verrichten heldendaden op het middenveld waardoor Ricardo nogmaals het net weet te vinden. 0-3. Is onze Ries nog te stoppen voor de topschuttersbokaal? Olympus gaat wisselen en brengt een aanvaller voor een verdediger. Ze moeten iets. Maar als kort hierna Roy (!) uit een corner van Ricardo de bal tegen het net streept transformeert de ogenschijnlijke machtige berg Olympus tot iets wat meer op de Cauberg in Valkenburg lijkt. Het enige wat ons te doen staat is de wedstrijd rustig uit te spelen en vooral ervoor zorgen dat de tegenstander geen hoop meer krijgt. Kort daarna heeft Tarik de 0-5 op zijn schoen maar die blijkt vandaag niet goed gestrikt te zijn want deze kans wordt om zeep geholpen. De in de rust gewisselde Johan en ik krijgen vervolgens nog wat speelminuten voor Ricardo en Tarik. Tarik omdat hij dit zelf aangeeft, Ricardo speciaal voor onze trouwe supporters waar mijn vader zich inmiddels ook onder mag scharen. Voor beide heren wordt er geklapt. Thomas komt nog een keer een op een te staan met de keeper maar die weet de inzet te stoppen. Helaas moet Roy kort hierna aan de noodrem trekken in ons eigen strafschopgebied waardoor de tegenstander een penalty mee krijgt. Peter, die bezig is aan een fantastische reeks, pakt zijn plek maar de strafschop wordt prima binnengeschoten. 1-4.  Het lijkt wel of iedereen zich hierna nog meer in de wedstrijd bijt. Tony wint een fantastisch duel op het middenveld waarbij hij in een soort van spagaatpositie de bal nog weet te veroveren en deze in een beweging naar Jaouad weet te spelen. Er volgt een combinatie tussen Jaouad en Roy waarna de bal uiteindelijk bij Thomas belandt. Thomas doet waar hij goed in is en dat is scoren. 1-5. Het laatste doelpunt komt op naam van Martijn die op aangeven van mijzelf en Jaouad de 1-6 binnentikt. Eindstand! Halverwege het veld tref ik de aanvoerder. We geven elkaar de hand en bedanken elkaar voor de wedstrijd. Net als op die vrijdagavond kijk ik hem weer in zijn ogen en zie dat ze op dof en leeg staan. It’s done!

Wat een heerlijke teamprestatie was dit!! Bij het verlaten van het veld hoor ik een supporter van Olympus zeggen dat het team professioneel is stuk gespeeld. Beter als hem kan ik het niet verwoorden. Dik vet compliment voor iedereen. Helemaal top gedaan!

In de kleedkamer zie ik alleen maar tevreden gezichten. Er wordt gegrapt en gegrold. De muziek gaat aan. Een of andere Hollandse Schlager. En als ik onder de douche sta besef ik me dat dit misschien wel het mooiste en beste team is waar ik ooit deel van uit heb mogen maken. Het is me elke week weer een voorrecht om met jullie te mogen ballen jongens. Op naar het kampioensschap en voor die gene die het aangaat… Op naar Riga! Hoe vet wordt dat!?

Ik geef de pen graag over aan Mr. Praag (ik weet niet zo goed of ik je nu de koning of de schandknaap moet noemen). Hij die zorgde voor de meest legendarische beelden van 2015 mag nu ook een gooi gaan doen voor het meest legendarisch e verslag van het seizoen. Pietertje succes kerel!